Statenvertaling (1637)Statenvertaling (1977)
Genesis 1:1-31

Het eerste Boeck MOSIS, genaemt GENESIS.

Het Eerste Capittel.

11 INDEN beginne schiep Godt den Hemel, ende de Aerde.

2 De Aerde nu was woest ende ledich, ende duysternisse was op den afgront: ende de Geest Godts sweefde op de Wateren.

3 Ende Godt seyde: Daer zy Licht: ende daer wert Licht.

4 Ende Godt sach het Licht, dat het goet was: ende Godt maeckte scheydinge tusschen het Licht, ende tusschen de duysternisse.

5 Ende Godt noemde het Licht Dach, ende de Duysternisse noemde hy Nacht: Doe was’t avont geweest, ende’t was morgen geweest, de eerste Dach.

6 Ende Godt seyde: Daer zy een Uytspansel in het midden der Wateren; ende dat make scheydinge tusschen Wateren, ende Wateren.

7 Ende Godt maeckte dat Uytspansel, ende maeckte scheydinge tusschen de wateren, die onder’t Uytspansel zijn, ende tus-schen de wateren die boven’t Uytspansel zijn: ende het was alsoo.

8 Ende Godt noemde het Uytspansel, Hemel: doe was’t avont geweest, ende’t was morgen geweest, de tweede dach.

9 Ende Godt seyde: Dat de wateren van onder den Hemel in eene plaetse vergadert worden, ende dat het drooge gesien worde: ende het was alsoo.

10 Ende Godt noemde het drooge, Aerde, ende de vergaderinge der wateren noemde hy, Zeen: ende Godt sach dat het goet was.

11 Ende Godt seyde: Dat de aerde uytschiete gras-scheutkens, kruyt zaet-zaeyende, vruchtbaer geboomte, dragende vrucht nae sijnen aert, welkes zaet daer in zy op der aerde: ende het was alsoo.

12 Ende de aerde bracht voort gras-scheutkens, cruyt zaetzaeyende nae sijnen aert, ende vruchtdragende geboomte, welckes zaet daer in was, nae sijnen aert: ende Godt sach dat het goet was.

13 Doe was’t avont geweest, ende’t was morgen geweest, de derde dach.

14 Ende Godt seyde: Datter Lichten zijn in het Uytspansel des hemels, om scheydinge te maken tusschen den dach, ende tusschen de nacht; ende datse zijn tot teeckenen ende tot gesette tyden, ende tot dagen, ende jaren.

15 Ende dat sy zijn tot Lichten in het Uytspansel des hemels, om licht te geven op der aerde: ende het was alsoo.

16 Godt dan maeckte die twee groote Lichten: dat groote licht tot heerschappye des daegs, ende dat kleyne Licht tot heerschappye des nachts; oock de Sterren.

17 Ende Godt steldese in het Uytspansel des hemels, om licht te geven op der aerde.

18 Ende om te heerschen in den dach, ende in de nacht, ende om scheydinge te maken tusschen het licht, ende tusschen de duysternisse: ende Godt sach dat het goet was.

19 Doe was’t avont geweest, ende’t was morgen geweest, de vierde dach.

20 Ende Godt seyde; Dat de wateren overvloedichlick voortbrengen een gewemel van levendige zielen: ende het gevogelte vliege boven d’aerde, in het Uytspansel des hemels.

21 Ende Godt schiep de groote Walvisschen: ende alle levende wremelende ziele, welcke de wateren overvloedichlick voortbrachten, nae haren aert; ende alle gevleugelt gevogelte nae sijnen aert: ende Godt sach dat het goet was.

22 Ende Godt segendese, seggende: Zijt vruchtbaer, ende vermenichvuldiget, ende vervullet de wateren inde Zeen: ende het gevogelte vermenichvuldige op der aerde.

23 Doe was’t avont geweest, ende’t was morgen geweest, de vijfste dach.

24 Ende Godt seyde: D’aerde brenge levendige Zielen voort, nae haren aert, Vee, ende kruypende, ende wilt Gedierte der aerde nae sijnen aert: ende het was alsoo.

25 Ende Godt maeckte het wilt gedierte der aerde, nae sijnen aert, ende het vee na sijnen aert, ende al het kruypende gedierte des aerdbodems nae sijnen aert: ende Godt sach dat het goet was.

26 Ende Godt seyde: Laet ons Menschen maken, nae onsen beelde, nae onse gelijckenisse; ende dat sy heerschappye hebben over de Visschen der Zee, ende over het gevogelte des hemels, ende over het vee, ende over de geheele aerde, ende over al het kruypende gedierte, dat op der aerde kruypt.

27 Ende Godt schiep den Mensche nae sijnen beelde, nae den beelde Godts schiep hy hem: Man ende Wijf schiep hyse.

28 Ende Godt segendese; ende Godt seyde tot hen: Weest vruchtbaer, ende vermenichvuldiget, ende vervullet de aerde, ende onderwerptse, ende hebbet heerschappye over de visschen der Zee, ende over het gevogelte des hemels, ende over al het gedierte dat op der aerde kruypt.

29 Ende Godt seyde: Siet, ick hebbe ulieden al het zaet-zaeyende kruyt gegeven, dat op de gantsche aerde is, ende alle geboomte in ’t welcke zaet-zaeyende boomvrucht is: het zy u tot spijse.

30 Maer allen gedierte der aerde, ende allen gevogelte des hemels, ende allen kruypenden gedierte op der aerde, daer een levendige ziele in is, [hebb’ ick] al ’t groen kruyt tot spijse [gegeven]: ende het was alsoo.

31 Ende Godt sach al wat hy gemaeckt hadde, ende siet, het was seer goet: doe was’t avont geweest, ende ’t was morgen geweest, de seste dach.


Uit: Statenvertaling (1637)
© (transcriptie) 2008 Nicoline van der Sijs
Genesis 1:1-31

HET EERSTE BOEK VAN MOZES

GENAAMD

GENESIS

De schepping

11 In den beginne schiep God de hemel en de aarde.

2 De aarde nu was woest en ledig, en duisternis was op de afgrond; en de Geest Gods zweefde op de wateren.

3 En God zeide: Daar zij licht! en daar werd licht.

4 En God zag het licht, dat het goed was; en God maakte scheiding tussen het licht en tussen de duisternis.

5 En God noemde het licht dag, en de duisternis noemde Hij nacht. Toen was het avond geweest, en het was morgen geweest, de eerste dag.

6 En God zeide: Daar zij een uitspansel in het midden der wateren; en dat make scheiding tussen wateren en wateren!

7 En God maakte dat uitspansel, en maakte scheiding tussen de wateren, die onder het uitspansel zijn, en tussen de wateren, die boven het uitspansel zijn. En het was alzo.

8 En God noemde het uitspansel hemel. Toen was het avond geweest, en het was morgen geweest, de tweede dag.

9 En God zeide: Dat de wateren van onder de hemel in een plaats vergaderd worden, en dat het droge gezien worde! En het was alzo.

10 En God noemde het droge aarde, en de vergadering der wateren noemde Hij zeeën; en God zag, dat het goed was.

11 En God zeide: Dat de aarde uitschiete grasscheutjes, zaadzaaiend kruid, vruchtbaar geboomte, dragende vrucht naar zijn aard, welks zaad daarin zij op de aarde! En het was alzo.

12 En de aarde bracht voort grasscheutjes, zaadzaaiend kruid naar zijn aard, en vruchtdragend geboomte, welks zaad daarin was, naar zijn aard. En God zag, dat het goed was.

13 Toen was het avond geweest, en het was morgen geweest, de derde dag.

14 En God zeide: Dat er lichten zijn in het uitspansel des hemels, om scheiding te maken tussen de dag en tussen de nacht; en dat zij zijn tot tekenen en tot gezette tijden, en tot dagen en jaren!

15 En dat zij zijn tot lichten in het uitspansel des hemels, om licht te geven op de aarde! En het was alzo.

16 God dan maakte die twee grote lichten; dat grote licht tot heerschappij des daags, en dat kleine licht tot heerschappij des nachts; ook de sterren.

17 En God stelde ze in het uitspansel des hemels, om licht te geven op de aarde.

18 En om te heersen op de dag, en in de nacht, en om scheiding te maken tussen het licht en tussen de duisternis. En God zag, dat het goed was.

19 Toen was het avond geweest, en het was morgen geweest, de vierde dag.

20 En God zeide: Dat de wateren overvloedig voortbrengen een gewemel van levende zielen; en het gevogelte vliege boven de aarde, in het uitspansel des hemels!

21 En God schiep de grote walvissen, en alle levende wriemelende ziel, welke de wateren overvloedig voortbrachten, naar haar aard; en alle gevleugeld gevogelte naar zijn aard. En God zag, dat het goed was.

22 En God zegende ze, zeggende: Weest vruchtbaar, en vermenigvuldigt, en vervult de wateren in de zeeën; en het gevogelte vermenigvuldige op de aarde!

23 Toen was het avond geweest, en het was morgen geweest, de vijfde dag.

24 En God zeide: De aarde brenge levende zielen voort, naar haar aard, vee, en kruipend, en wild gedierte der aarde, naar zijn aard! En het was alzo.

25 En God maakte het wild gedierte der aarde naar zijn aard, en het vee naar zijn aard, en al het kruipend gedierte van de aardbodem naar zijn aard. En God zag, dat het goed was.

26 En God zeide: Laat Ons mensen maken, naar Ons beeld, naar Onze gelijkenis; en dat zij heerschappij hebben over de vissen der zee, en over het gevogelte des hemels, en over het vee, en over de gehele aarde, en over al het kruipend gedierte, dat op de aarde kruipt.

27 En God schiep de mens naar Zijn beeld; naar het beeld van God schiep Hij hem; man en vrouw schiep Hij ze.

28 En God zegende hen, en God zeide tot hen: Weest vruchtbaar, en vermenigvuldigt, en vervult de aarde, en onderwerpt haar, en hebt heerschappij over de vissen der zee, en over het gevogelte des hemels, en over al het gedierte, dat op de aarde kruipt!

29 En God zeide: Ziet, Ik heb u al het zaadzaaiende kruid gegeven, dat op de ganse aarde is, en alle geboomte, waarin zaadzaaiende boomvrucht is; het zij u tot spijs!

30 Maar aan al het gedierte der aarde, en aan al het gevogelte des hemels, en aan al het kruipende gedierte op de aarde, waarin een levende ziel is, heb Ik al het groene kruid tot spijs gegeven. En het was alzo.

31 En God zag al wat Hij gemaakt had, en ziet, het was zeer goed. Toen was het avond geweest, en het was morgen geweest, de zesde dag.


Uit: Statenvertaling editie 1977
© 1977 Nederlands Bijbelgenootschap