Scanafbeelding
Het *Boeck der PSALMEN.
*Alsoo noemt de Heere dit boeck Luc. 20.42. en Petrus Actor. 1.20.
12hWelgelucksalich is’t volck, 18diens Godt de HEERE is; het volck, dat hy sich ten erve verkoren heeft.
13De HEERE schouwt uyt den hemel, ende siet alle menschen kinderen:
14Hy siet uyt van sijne vaste woonplaetse, op alle inwoonders der aerde:
15Hy 19formeert harer aller herte; hy lett op alle hare wercken.
16Een Coninck wort niet behouden door een 20groot heyr; een heldt wort niet gereddet door groote kracht.
17Het peert 21feylt ter 22overwinninge, ende en bevrijdt niet door sijne groote sterckheyt.
18Siet, des HEEREN i23ooge is over de gene, die hem vreesen, op de gene die op sijne goedertierenheyt hopen;
19Om hare 24ziele van den 25doot te redden, ende om haer by’t leven te houden in den honger.
20Onse ziele verbeydt den HEERE; hy is onse hulpe, ende onse schilt.
21Want ons herte is in hem verblijdt, om dat wy op den Name sijner 26heylicheyt vertrouwen.
22Uwe goedertierenheyt, HEERE, zy over ons; gelijck als wy op u hopen.
[v12] hPsal. 65.5. ende 144.15.
18Siet Genes. 17. op vers 7.
[v15] 19Des eenen soo wel als des anderen, eens yederen in het bysonder. Vergel. Num. 16.22. Zach. 12.1. Hebr. 12.9. And. Hy alleen formeert haer herte. Siet van sulcke beteeckeninge des Hebreeuschen woordekens, Ezr. 4. op vers 3.
[v16] 20Hebr. door de grootheyt, ofte, veelheyt eens heyrs: alsoo in het volgende, door de grootheyt, ofte, veelheyt der kracht.
[v17] 21Hebr. [is] leugen, ofte, valscheyt. dat is, bedriecht sijnen meester, die daer door meynde de victorie te bekomen, ofte te ontkomen, maer het mist hem. door het peert (als een bysonder behulp in den krijch) moetmen alle andere middelen verstaen, als niet helpende sonder Godts segen.
22Ofte, behoudenisse. Siet van het Hebr. woort, 2.Sam. 8. op vers 6.
[v18] iIob. 36.7. Psal. 34.16. 1.Pet. 3.12.
23Vergel. 1.Reg. 8. op vers 29. ende bov. Psal. 32. op vers 8.
[v19] 24D. leven.
25D. dootlicke perijckelen.
[v21] 26D. sijnen heyligen Naem.
Psalm xxxiiij.
David uyt een groot perijckel wonderbaerlick verlost zijnde, vermaent alle geloovige, datse Godts goedicheyt, over hem ende alle de sijne, t’samen met hem willen betrachten ende roemen, in alle nooden hem aenroepen, ende betrouwen: Leerende wijders, dat het rechte middel van gelucksalicheyt zy, den Heere te vreesen, die alles bestierende, de godtloose verdelgt, ende de sijne behoudt.
1[EEn Psalm] Davids: aAls hy sijn 1gelaet verandert hadde voor het aengesichte van 2Abimelech, die hem 3wech joech, dat hy doorginck.
24Aleph. Ick sal den HEERE 5loven t’aller tijt; sijn lof sal geduerichlick in mijnen mont zijn.
3Beth. Mijne ziele sal haer roemen in den HEERE; de 6sachtmoedige sullen’t hooren, ende verblijdt zijn.
4Gimel. Maeckt den HEERE met my groot, ende laet ons sijnen Naem te samen 7verhoogen.
5Daleth. Ick hebbe den HEERE 8gesocht, ende hy heeft my geantwoordt, ende my uyt alle mijne 9vreesen gereddet.
6He Vau. 10Sy hebben op hem 11gesien, ja [hem] als een waterstroom 12aengeloopen; ende hare aengesichten en zijn niet schaem-root geworden.
7Zain. 13Dese elendige riep, ende de HEERE hoorde; ende hy verloste hem uyt alle sijne benaeuwtheden.
8Cheth. De 14Engel des HEEREN legert sich rontsom de gene, die hem vreesen, ende rucktse uyt.
9Teth. 15Smaeckt, ende siet, dat de HEERE goet is: welgelucksalich is de man, [die] op hem betrouwt.
10Iod. 16Vreest den HEERE, ghy sijne heyligen; want die hem vreesen en hebben geen gebreck.
11Caph. bDe jonge leeuwen 17lijden armoede, ende hongeren; maer die den HEERE soecken hebben geen gebreck van eenich goet.
12Lamed. Komet ghy 18kinderen, hoort nae my; Ick sal u des HEEREN vreese leeren.
13Mem. c19Wie is de man, die lust heeft ten leven? die 20dagen lief heeft, om 21het goede te sien?
14Nun. 22Bewaert uwe tonge van het quade, ende uwe lippen van bedroch te spreken.
15Samech. Wijckt af van het quade, ende doet het goede; soeckt de vrede ende djaechtse na.
16Ajin. e23De oogen des HEEREN zijn op de rechtveerdige; ende sijne ooren tot haer geroep.
17Pe. Het 24aengesichte des HEEREN is tegen de gene die quaet doen; om hare gedachtenisse van der aerden uyt te roeyen.
18Tsade. 25Sy roepen, ende de HEERE hoort; ende hy redtse uyt alle hare benaeutheden.
19Koph. fDe HEERE is nae by de 26gebrokene van herten; ende hy behoudt de 27verslagene van geeste.
20Resch. g28Vele zijn de tegenspoeden des rechtveerdigen? maer uyt alle die reddet hem de HEERE.
21Schin. Hy bewaert alle sijne beenderen? hniet een van dien en wort gebroken.
22Thau. De boosheyt sal den godtloosen dooden; ende die den rechtveerdigen haten, sullen 29schuldich verklaert worden.
23De HEERE verlost de ziele sijner knechten; ende alle die op hem betrouwen, en sullen niet schuldich verklaert worden.
[v1] a1.Sam. 21.13, etc.
1Ofte, gebeerden, wesen. Hebr. eygentlick, smaeck, om datmen uyt gebeerden den mensche pleecht als te proeven, ende te oordeelen, wat in hem zy. Siet dese historie 1.Sam. 21. versen 11, 12, 13, etc.
21.Sam. 21. wort hy genoemt by sijn eygen naem Achis. Coninck van Gath, maer Abimelech schijnt daer en boven een gemeyne naem geweest te zijn der Philistijnsche Coningen. Siet daer van Genes. 21. op vers 2.
3T.w. door sijne officieren, die David voor hem brachten, meynende dat hy hem soude vast houden ende laten ombrengen, dat hy oock ontwijfelick soude hebben gedaen, indien het Godt niet merckelick belett, ende David uytgeholpen hadde. Siet 1.Sam. 21.11, 12.
[v2] 4Siet van dit AB, op den tijtel van den 25 Psalm.
5Hebr. segenen.
[v3] 6Siet Psal. 10. op vers 17.
[v4] 7D. hoochlick prijsen. als Ps. 30.2.
[v5] 8Door gebeden sijne hulpe versocht.
9Siet 1.Sam. 21.12.
[v6] 10T.w. de sachtmoedige, uyt vers 3.
11Met de geestelicke oogen des geloofs uytgesien nae sijne hulpe.
12Doende Godt (om soo te spreken) gewelt, door den aenval van haren yver, ende krachtige gebeden. Vergel. Iesa. 2.2. ende 60.5. Iere. 31.12. ende 51.44. Mat. 11.12. Luc. 16.16. Iac. 5.16. and. ende zijn verlichtet. dat is, vertroostet, hebben oorsake van blijdschap bekomen: also het hebreeusch woort in tweederley beteeckeninge van sommige wort genomen.
[v7] 13Namelijck, David; die hier van hem selven spreeckt, als op sijnen persoon wijsende, ofte voert in, de woorden der geloovigen van hem.
[v8] 14D. de Engelen, alsoder van legeren gesproken wort. Siet Genes. 32.1, 2. 2.Reg. 6.17.
[v9] 15Dat is, aenmerckt ende gevoelt in uwe herten, ende vermaeckt u daer in, ofte, neemt de proeve daer van, ghy sult bevinden dat het soo is, vergel. Iob 12. op vers 20. Prov. 31.18. ende 1.Pet. 2.2, 3.
[v10] 16Siet Psal. 19. op vers 10.
[v11] bIob 4.11.
17Konnende somtijts geenen roof krijgen. Siet Iob 4.11.
[v12] 18Die ghy my houdet voor uwen geestelicken vader, dat is, Propheet ende leeraer. Siet Iud. 17. op vers 10. Prov. 1. op vers 8.
[v13] c1.Pet. 3.10.
19D. isser yemant, die, etc. oft, de gene die, etc. Siet Deut. 20. op vers 5. de antwoorde op dese vrage hebt ghy in de volgende verssen.
20D. een lanck leven, lengte der dagen.
21D. welvaert te genieten. siet Iob 7. op vers 7. dese ende diergelijcke beloften moeten also verstaen worden, dat het kruys geensins daer mede uytgesloten zy, als ’t gantsche woort Godts, ende in’t bysonder dit boeck der Psalmen, selfs dese Psalm, vers 20. uytwijst.
[v14] 22De sin is, die het voorseyde goet begeert te genieten, die doe dit.
[v15] dHebr. 12.14.
[v16] eIob 36.7. Psal. 33.18. 1.Pet. 3.12.
23Als bov. Psal. 33.18.
[v17] 24Verst. sijn toornich aengesichte. als bov. Psal. 21.10. siet aldaer.
[v18] 25T.w. de rechtveerdige, uyt vers 16.
[v19] f2.Tim. 3.12.
26Die, allen hoochmoet afleggende, haer voor den Heere vernederen met hertelicke bekommernissen over hare sonden ende begeerte van genade. Vergel. Psal. 51. op vers 19. ende 147.3. Iesa. 42.3. ende 57.15. ende 61.1. ende 66.2. Luc. 4.18. ende 7.38. Actor. 2.37.
27Ofte, gekneusde, verbrijselde.
[v20] g2.Tim. 3.12.
28Ofte, de rechtveerdige heeft vele tegenspoeden: Hebr. quaden, dat is, vele elende, kruys ende verdriet komt hem over, bejegent hem.
[v21] hIohan. 19.36.
[v22] 29Het Hebr. woort beteeckent somtijts schuldich gehouden, ofte, verklaert worden, somtijts verwoest worden: beyde die beteeckeningen worden hier van sommige, als malkanderen nae-verwant zijnde, t’samen gevoecht aldus: sullen als schuldige verwoest worden.
Psalm xxxv.
David bidt Godt seer vyerichlick, dat hy sijne sake wille aennemen ende voor hem tegen sijne vyanden strijden, op dat hy hem daer voor moge loven ende dancken: beschrijft sijner vyanden lagen, valscheyt, ondanckbaerheyt, ende vertwijfelde boosheyt, begeerende rechtveerdige wrake, tot Godes eere, sijner behoudenisse, ende aller vroomen blijdschap.
1[EEn Psalm] Davids. 1Twist, HEERE, met mijne twisters; strijdt met mijne bestrijders.
2Grijpt den schilt ende rondasse, ende staet op tot mijner hulpe.
3Ende 2brengt de spiesse voort, ende 3sluyt [den wech] toe, 4mijne vervolgers te gemoete, 5segt tot mijne ziele, Ick ben u 6heyl.
4aLaetse beschaemt ende te schande worden, die mijne 7ziele soecken; laetse achterwaerts gedreven, ende schaem-root worden, 8die quaet tegen my bedencken.
5Laetse worden als bcaf voor den wint; ende de Engel des HEEREN drijvese wech.
6Haer wech sy 9duyster ende gantsch slibberich: ende de Engel des HEEREN vervolgese.
7Want sy hebben 10sonder oorsake de
[v1] 1Ofte, pleyt, recht. dat is, neemt ghy mijne sake op u, ende voert mijn recht uyt tegen mijne wederpartijders, betoonende metter daet, dat het niet mijne, maer uwe eygene sake is. Siet ond. Psal. 43.1. ende 74.22. ende 119.154. Iesa. 49.25. Ierem. 50.34. ende 51.36, etc.
[v3] 2Ofte, vellet, treckt uyt, brengt uyt.
3Hebr. Segor. het welck sommige meynen te wesen den name van een krijchswapen.
4D. komt mijne vervolgers voor, gaetse te gemoete, ende sluyt haer den pas.
5Betuycht dit door uwen heyligen Geest in my. Vergel. Rom. 8.16.
6Ofte, verlossinge, behoudenisse. dat is, uwe verlosser, behouder.
[v4] aPsal. 40.15. ende 70.3.
7D. nae mijn leven staen. siet 2.Sam. 4. op vers 8.
8Hebr. die mijn quaet (dat is, elende, verdruckinge, onderganck) dencken, voor hebben.
[v5] bIob 21.18. Psal. 1.4. Iesa. 29.5. Hos. 13.3.
[v6] 9Hebr. duysternisse ende slibbericheden: datse niet konnen voortkomen, om my te achterhalen. Vergel. Ierem. 23.12.
[v7] 10Hebr. te vergeefs, om niet. dat is, sonder reden, alsoo in’t volgende, ende ond. vers 19. ende elders. siet Iob 2. op vers 3.
Uit: Statenvertaling (1637)
© (transcriptie) 2008 Nicoline van der Sijs