Scanafbeelding
Het *Boeck der PSALMEN.
*Alsoo noemt de Heere dit boeck Luc. 20.42. en Petrus Actor. 1.20.
my; ende sijne insettingen en dede ick niet van my wech.
24Maer ick was oprecht by hem, ende ick wachtede my voor mijne ongerechticheyt.
25So gaf my de HEERE weder nae mijne gerechticheydt, nae de reynicheyt mijner handen, voor sijne oogen.
26By den goedertierenen houdt ghy u goedertieren, by den oprechten man houdt ghy u oprecht.
27By den reynen houdt ghy u reyn, maer by den verkeerden bewijst ghy u eenen 6worstelaer.
28Want ghy verlost het bedruckte volck; maer de 7hooge oogen vernedert ghy.
29Want ghy doet mijne 8lampe lichten, de HEERE, mijn Godt, doet mijne duysternisse opklaren.
30Want met u loop ick door eene bende, ende met mijnen Godt spring ick over eenen muer.
31Godts wech is volmaeckt; de reden des HEEREN is doorloutert; hy is een schilt, allen die op hem betrouwen.
32Want wie is Godt, behalven den HEERE? ende wie is een rotz-steen, dan alleen onse Godt?
33’Tis Godt die my met kracht omgordet; Ende hy heeft mijnen wech 9volkomen gemaeckt.
34Hy maeckt mijne voeten gelijck als der hinden, ende hy stelt my op mijne hoochten.
35Hy leert mijne handen ten strijde, so dat een stalen boge met mijne armen verbroken is.
36Oock hebt ghy my den schilt uwes heyls gegeven, ende uwe rechterhant heeft my ondersteunt, ende uwe sachtmoedicheyt heeft my groot gemaeckt.
37Ghy hebt mijnen voetstap ruym gemaeckt onder my, ende mijne enckelen en hebben niet gewanckelt.
38Ick vervolchde mijne vyanden, ende trofse aen; ende ick en keerde niet weder, tot dat ickse verdaen hadde:
39Ick doorstackse, datse niet konden weder opstaen; sy vielen onder mijne voeten.
40Want ghy omgorddet my met kracht ten strijde; ghy deedt onder my nederbucken, die tegen my opstonden.
41Ende ghy gaeft my den necke mijner vyanden, ende mijne haters, die vernield’ ick.
42Sy riepen, maer daer en was geen verlosser; tot den HEERE, maer hy en antwoorddese niet.
43Doe vergruysde ickse als stof voor den wint; ick ruymdese wech, als slijck der straten.
44Ghy hebt my uytgeholpen van de twisten des volcks, ghy hebt my gestelt tot een hooft der heydenen; het volck, [dat] ick niet en kende, heeft my gedient.
45So haest als [haer] oore [van my] hoorde, hebben sy my gehoorsaemt; vreemde hebben sich my geveynsdelick onderworpen.
46Vreemde zijn vervallen, ende hebben gezittert uyt hare sloten.
47De HEERE leeft, ende gelooft zy mijn rotz-steen; ende verhoocht zy de Godt mijns heyls:
48De Godt, die my volkomene wrake geeft, ende de volcken onder my brengt:
49Die my uyt helpt van mijne vyanden; ja ghy verhoocht my boven de gene die tegen my opstaen; ghy reddet my van den man des gewelts.
50Daerom sal ick u, ô HEERE, loven onder de heydenen; ende uwen Naem sal ick psalm-singen:
51Die de verlossingen sijns Conincks groot maeckt, ende goedertierentheyt doet aen sijnen gesalfden, aen David, ende aen sijn zaet, tot in eeuwicheyt.
[v27] 6Ofte, verdraeyt, siet 2.Sam. 22. op vers 27.
[v28] 7Siet Psal. 10. op vers 4.
[v29] 8Siet Iob 18. op vers 6.
[v33] 9D. volkomelick effen, ofte, klaer gemaeckt. als 2.Sam. 22.33. staet.
Psalm xix.
David leert, dat Godts schepselen, insonderheyt den hemel ende der Sonnen loop, overvloedichlick betuygen van sijne macht, wijsheyt, ende gemeyne goedicheyt, maer roemt boven al de bysondere genade, die hy aen sijn volck bewijst door d’ openbaringe sijns salichmakenden woorts: waer door David verlicht zijnde, sijnen sondelicken staet bekent, biddende om reyninge, mitsgaders bewaringe voor der sonden heerschappye, ende dat hy Gode wel-behaechlick moge leven.
1EEn Psalm Davids, voor den 1Opper-sang-meester.
2De hemelen 2vertellen Godts eere, ende het 3Uytspansel verkondicht sijner handen werck.
34De dach aen den dach 5stort overvloedichlick sprake uyt; ende de nacht aen de nacht toont wetenschap.
46Geene sprake, noch geene woorden zijnder, daer 7hare stemme niet en worde gehoort.
5aHaer 8richt-snoer gaet uyt over de gantsche aerde, ende hare redenen aen ’t eynde der werelt; hy heeft in de selve eene 9tente gestelt voor de Sonne.
6Ende 10die is als een bruydegom, uytgaende uyt sijne slaep-kamer; sy bis vrolick als een 11helt, om ’t pat te loopen.
7Haren uytganck is van ’t eynde des hemels, ende haren ommeloop tot aen de eynden des selven; ende 12niets is verborgen voor hare hitte.
8cDe 13Wet des HEEREN is volmaeckt, 14bekeerende de ziele: de 15getuygenisse des HEEREN is 16gewis, den slechten wijsheyt gevende.
9De bevelen des HEEREN zijn 17recht, verblijdende het herte: het gebodt des HEEREN is suyver, verlichtende de 18oogen.
10De 19vreese des HEEREN is reyn, bestaende tot in eeuwicheyt: de rechten des HEEREN zijn 20waerheyt, t’ samen zijnse rechtveerdich.
11dSy sijn begeerlicker dan gout, ja dan veel fijn gout; ende esoeter dan honich, ende 21honich-seem.
12Oock wort u knecht door de selve 22klaerlick vermaent; in’t houden van dien is grooten 23loon.
[v1] 1Siet Psal. 4. op vers 1.
[v2] 2D. geven ons stoffe om Godts almacht, wijsheyt, ende goedicheyt te vertellen.
3Siet Genes. 1. op vers 6.
[v3] 4D. elcke dach ende nacht, steets op malkanderen volgende, d’eene aen den anderen.
5Dat is, ’t is ofse ons steets toespraken ende leerden, gelijck de fonteynen ofte sprinck-aderen steets overvloedichlick water uytgeven ofte uytbortelen, waer van’t Hebr. woort eygentlick verstaen wort. siet Prov. 18.4. Eccl. 12.8. Ies. 49.10.
[v4] 6D. hoe seer verscheyden de talen ende woorden der menschen oock mogen zijn, sulcks dat d’een den anderen niet en kan verstaen, so is nochtans (om soo te spreken) de tale deser schepselen ende hantwercken Godts by allen verstandelick, datmen kan weten, wat sy ons willen seggen. And. [sy hebben] geen sprake, noch geene woorden, [nochtans] wort hare stemme gehoort. dat is, verstaen, Siet Genes. 11. op vers 7.
7T.w. der hemelen, uyt vers 1.
[v5] aRom. 10.18.
8D. haer uytermaten schoon gebouw, als of het met een richt-snoer afgemeten ende daer nae gemaeckt ware. siet Zach. 1.16. ende Iob 38. op vers 5. ofte, linie, regel, voorschrift, schrift. D. ’T is, ofse ons met grove linien ende letteren schreven ende leerden van haren Schepper. Vergel. Iesai. 28.10. waer op d’Apostel dit gepast hebbe, Siet Rom. 10.18.
9Dit wort in ’t volgende vers verklaert.
[v6] 10T.w. de Sonne, seer schoon ende cierlick hervoor brekende ende oprijsende, gelijck een bruydegom met cierlicke kleederen voor den dach pleecht te komen. Siet Iesa. 61.10.
bEccl. 1.5.
11Snel ende sterck-loopende van den opganck tot den nederganck. Vergel. Eccl. 1.5.
[v7] 12Ofte, niemant, verstaet daer de Sonne schijnt.
[v8] c2.Sam. 22.31. Psal. 18.31.
13Ofte, leere, dat is, Godts Heylich woort. Siet Psal. 1. op vers 2.
14Ofte, weder-brengende, weder-oprichtende, dat is, verquickende, troostende, als Psal. 23.3. siet oock Ruth 4. op vers 15. dit is de vrucht van de leere des Euangeliums.
15Sijn woort, getuygende van sijn wesen, wille, ende wercken.
16Dat is, waerachtich, seker, vast, bestandich. Vergelijckt Psal. 93.5. ende 111.7.
[v9] 17Ofte, richtich, dat is, in alles gelijckformich, met sich selven over-een-stemmende, ende den eenigen rechten wech der salicheyt recht wijsende, van ’t Hebr. woort siet bov. Psal. 7. op vers 11.
18Des verstants, siet Psal. 13. op vers 4.
[v10] 19Godt vreesen ende eeren, item, in sijn wegen te wandelen, worden met malcanderen verwisselt. Ies. 29.13. Vergel. met Mat. 15.9. ende 2.Chro. 6.31. met 1.Reg. 8.40. ende Psal. 128.1. Sulcx datmen hier door de kinderlicke vreese, waer mede de kinderen Godts uyt den geloove hem eeren, bequamelick kan verstaen de leere van de ware Religie, ende Godts-dienst, zijnde reyn van alle vuylicheyt der menschelicke gedichtselen, ende medebrengende reynicheyt der herten ende handen. Psal. 24.4.
20D. seer, ofte, in alle manieren waerachtich, niet dan enckele waerheyt.
[v11] dPsal. 119.72, 127. Proverb. 8.11.
ePsal 119.103.
21Hebr. het vloeyende der honichraten. dat is, dat uyt de honichraten van selfs sonder perssen vloeyt, ongepijnden honich.
[v12] 22Het Hebr. woort beteeckent blincken, klaer schijnen, ende voorts vermanen, waerschouwen, waer door de mensche een licht ende klaricheyt bekomt voor sijne ziele, mitsgaders nutticheyt, profijt, ende voordeel. Vergel. Ezech. 3. versen 18, 19, 20, 21.
23Het Hebr. woort beteeckent eygentlick de hiele. verssene, (Gen. 3.15. ende 26.26.) ende wort voorts genomen voor het eynde van een dinck, (als hooft voor’t begin) ende wijders voor uytkomste, geluck, profijt, belooninge, om datse in’t eynde ende op’t laetste komen: gelijck een ander woort, beteeckende eygentlick het achterste, oock alsoo gebruyckt wort. Siet Prov. 23. op vers 18. dat nu Godt de gehoorsaemheyt sijner kinderen, niet tegenstaende hare onvolmaecktheyt, met groote beloften vereert, de selve voor aengenaem houdt ende beloont, dat en geschiet niet na hare verdienste, maer uyt genade om de verdiensten Iesu Christi wille.
Uit: Statenvertaling (1637)
© (transcriptie) 2008 Nicoline van der Sijs