Statenvertaling (1637)Delftse bijbel (1477)
Genesis 1:1-31

Het eerste Boeck MOSIS, genaemt GENESIS.

Het Eerste Capittel.

11 INDEN beginne schiep Godt den Hemel, ende de Aerde.

2 De Aerde nu was woest ende ledich, ende duysternisse was op den afgront: ende de Geest Godts sweefde op de Wateren.

3 Ende Godt seyde: Daer zy Licht: ende daer wert Licht.

4 Ende Godt sach het Licht, dat het goet was: ende Godt maeckte scheydinge tusschen het Licht, ende tusschen de duysternisse.

5 Ende Godt noemde het Licht Dach, ende de Duysternisse noemde hy Nacht: Doe was’t avont geweest, ende’t was morgen geweest, de eerste Dach.

6 Ende Godt seyde: Daer zy een Uytspansel in het midden der Wateren; ende dat make scheydinge tusschen Wateren, ende Wateren.

7 Ende Godt maeckte dat Uytspansel, ende maeckte scheydinge tusschen de wateren, die onder’t Uytspansel zijn, ende tus-schen de wateren die boven’t Uytspansel zijn: ende het was alsoo.

8 Ende Godt noemde het Uytspansel, Hemel: doe was’t avont geweest, ende’t was morgen geweest, de tweede dach.

9 Ende Godt seyde: Dat de wateren van onder den Hemel in eene plaetse vergadert worden, ende dat het drooge gesien worde: ende het was alsoo.

10 Ende Godt noemde het drooge, Aerde, ende de vergaderinge der wateren noemde hy, Zeen: ende Godt sach dat het goet was.

11 Ende Godt seyde: Dat de aerde uytschiete gras-scheutkens, kruyt zaet-zaeyende, vruchtbaer geboomte, dragende vrucht nae sijnen aert, welkes zaet daer in zy op der aerde: ende het was alsoo.

12 Ende de aerde bracht voort gras-scheutkens, cruyt zaetzaeyende nae sijnen aert, ende vruchtdragende geboomte, welckes zaet daer in was, nae sijnen aert: ende Godt sach dat het goet was.

13 Doe was’t avont geweest, ende’t was morgen geweest, de derde dach.

14 Ende Godt seyde: Datter Lichten zijn in het Uytspansel des hemels, om scheydinge te maken tusschen den dach, ende tusschen de nacht; ende datse zijn tot teeckenen ende tot gesette tyden, ende tot dagen, ende jaren.

15 Ende dat sy zijn tot Lichten in het Uytspansel des hemels, om licht te geven op der aerde: ende het was alsoo.

16 Godt dan maeckte die twee groote Lichten: dat groote licht tot heerschappye des daegs, ende dat kleyne Licht tot heerschappye des nachts; oock de Sterren.

17 Ende Godt steldese in het Uytspansel des hemels, om licht te geven op der aerde.

18 Ende om te heerschen in den dach, ende in de nacht, ende om scheydinge te maken tusschen het licht, ende tusschen de duysternisse: ende Godt sach dat het goet was.

19 Doe was’t avont geweest, ende’t was morgen geweest, de vierde dach.

20 Ende Godt seyde; Dat de wateren overvloedichlick voortbrengen een gewemel van levendige zielen: ende het gevogelte vliege boven d’aerde, in het Uytspansel des hemels.

21 Ende Godt schiep de groote Walvisschen: ende alle levende wremelende ziele, welcke de wateren overvloedichlick voortbrachten, nae haren aert; ende alle gevleugelt gevogelte nae sijnen aert: ende Godt sach dat het goet was.

22 Ende Godt segendese, seggende: Zijt vruchtbaer, ende vermenichvuldiget, ende vervullet de wateren inde Zeen: ende het gevogelte vermenichvuldige op der aerde.

23 Doe was’t avont geweest, ende’t was morgen geweest, de vijfste dach.

24 Ende Godt seyde: D’aerde brenge levendige Zielen voort, nae haren aert, Vee, ende kruypende, ende wilt Gedierte der aerde nae sijnen aert: ende het was alsoo.

25 Ende Godt maeckte het wilt gedierte der aerde, nae sijnen aert, ende het vee na sijnen aert, ende al het kruypende gedierte des aerdbodems nae sijnen aert: ende Godt sach dat het goet was.

26 Ende Godt seyde: Laet ons Menschen maken, nae onsen beelde, nae onse gelijckenisse; ende dat sy heerschappye hebben over de Visschen der Zee, ende over het gevogelte des hemels, ende over het vee, ende over de geheele aerde, ende over al het kruypende gedierte, dat op der aerde kruypt.

27 Ende Godt schiep den Mensche nae sijnen beelde, nae den beelde Godts schiep hy hem: Man ende Wijf schiep hyse.

28 Ende Godt segendese; ende Godt seyde tot hen: Weest vruchtbaer, ende vermenichvuldiget, ende vervullet de aerde, ende onderwerptse, ende hebbet heerschappye over de visschen der Zee, ende over het gevogelte des hemels, ende over al het gedierte dat op der aerde kruypt.

29 Ende Godt seyde: Siet, ick hebbe ulieden al het zaet-zaeyende kruyt gegeven, dat op de gantsche aerde is, ende alle geboomte in ’t welcke zaet-zaeyende boomvrucht is: het zy u tot spijse.

30 Maer allen gedierte der aerde, ende allen gevogelte des hemels, ende allen kruypenden gedierte op der aerde, daer een levendige ziele in is, [hebb’ ick] al ’t groen kruyt tot spijse [gegeven]: ende het was alsoo.

31 Ende Godt sach al wat hy gemaeckt hadde, ende siet, het was seer goet: doe was’t avont geweest, ende ’t was morgen geweest, de seste dach.


Uit: Statenvertaling (1637)
© (transcriptie) 2008 Nicoline van der Sijs
Genesis 1:1-31

11 INden beghin sciep god hemel ende aerde. 2 Mer die aerde was onnut ende ydel: ende donckerheden waren op die aensichten des afgronts. Ende goods gheest was ghedraghen bouen den wateren. 3 Ende god seide dat licht moet werden: ende dat licht wort ghemaect 4 Ende god sach dat licht dattet goet wesen zoude: ende hi sceide dat licht van die donckerheden. 5 Ende hi noemde tlicht den dach. ende die donckerheden die nacht. Ende het wort ghemaect tsauonts ende tsmoghens enen dach 6 § Echter zeide god. Het worde een firmametn int midden der wateren: ende hi sceide die wateren vanden wateren. 7 Ende god maecte dat firmament ende hi sceide die wateren onder dat firmament van dien die waren bouen dat firmament. Ende het ghesciede also. 8 Ende dit firmament hiete hi den hemel: ende het wort ghemaect tsauonts ende smorghens die ander dach 9 § Echter seide god. die wateren die onder die hemel sijn worden vergadert in een stat: ende die droecheit openbare. Ende het ghesciede also. 10 Ende die droecheit hiete god aerde: ende die vergaderinghe vanden wateren hiete hi zee. Ende god sach dattet goet wesen soude: 11 ende hi sprac. Der aerden groeie groeiende cruyt ende dat zaet maect; ende hout dat appel draghet dat vrucht maket elc na sijnre manieren: wiens zaet sij inhem seluen bouen der aerden. Ende het ghesciede also. 12 Ende die aerde brochte wt groeiende cruit ende dat zaet droech na sijnre manieren: ende dat alrehande zaet hadde na sijn ghedaente Ende god sach dattet goet wesen soude 13 Ende het wort ghemaect tsauonts ende tsmorghens die derde dach 14 § Ende god seide. Het worde licht inden firmament des hemels: ende si deylen den nacht ende den dach: ende si sijn in teeken ende in tijden daghen ende iaren: 15 ende dat si lichten inden firmament des hemels. ende sij verlichten die aerde Ende het ghesciede also. 16 Ende god maecte twee grote licten: dat meeste licht om dattet bouen den dach wesen soude. ende dat minste om dattet bouen den nacht wesen soude: ende die sterren. 17 Ende hi settese inden firmament des hemels. dat si lichten souden bouen der aerden: 18 ende dat si wesen souden bouen den daghe ende bouen den nancht. Ende dat si deylen souden dat licht ende die donckerheden. Ende god sach dattet goet wesen soude: 19 ende het wort ghemaect tsauonts ende tsmorghens die vierde dach 20 § Oec seide god. Die wateren brenghen voert crupende dieren met leuender zielen. ende gheuoghelte bouen der aerden: onder dat firmament des hemels. 21 Ende god sciep die grote walvissche: ende alle leuende zielen ende beroerlic. die die wateren voertghebrocht hadde in haerre ghedaente: ende alle ghevoghlte in sijre manieren. Ende god sach dattet goet wesen soude: 22 ende hij ghebenedide hem ende zeide. Wast ende wort ghemenichuoudicht ende veruollet die wateren des zees: ende die voghelen worden ghemenichuoudicht bouen der aerden. 23 Ende het wort ghemaect tsauonts ende smorghens den vijfsten dach. 24 § Echter seide god. Die aerde brenghe voirt leuende zielen in sijnre manieren: vee ende crupende diereen. ende beesten der aerden nae haere ghedaenten. Ende het gheschiede alsoe. 25 Ende god maecte die beesten der aerden na haire ghedaenten. Ende dat vee ende alle crupende dieren in sijnre manieren. Ende god sach dattet goet wesen soude: 26 ende hi seide. Maken wij den mensche ten beelde ende onse ghelikenisse: ende hi sij bouen den visschen der zee. ende die gheuoghelte des hemels ende bouen alle beesten der aerden: ende bouen elc crupende dat beruert wort inder aerden. 27 Ende god sciep den mensche te sijnen beelde ende te sijnre gelikenisse: te gods beelde schiep hi den man: ende hi schiep hem een wijf. 28 Ende god ghebenedide hem: ende seide. Wasset ende menichfoudicht ende veruollet die aerde. ende doetse tonder: ende hebt heerscappie bouen die visschen der zee. ende den geuogelte des hemels: ende bouen allen dieren die beruert worden bouen der aerden. 29 Ende god seide. Siet. ic hebbe v ghegheuen alle groeyende cruyt dat zaet brenct der aerden. ende alrehande houte dat in hem seluen heeft zaet na sijnre manieren: dat sij sullen wesen een spijs. 30 v ende allen den dieren vander aerden. ende elken voeghel des hemels. ende allen die beruert worden inder aerden. ende daer leuende ziel in is: dat si teten sullen hebben. Ende het gheschiede also. 31 Ende god sach alle dat hi gemaect had: ende si waren herde guet. Ende het wort ghemaect tsauons ende smorghens den sesten dach.


Uit: Delftse Bijbel (1477)
© (transcriptie) 2008 Nicoline van der Sijs