|
der weeldicheit om dat paradijs te ververschen: die van daer ghedeilt waren in vier hoefden.
[11]Der eenre naem is phison Ende loept al om tlant van euilath. daer wasset gout:
[12]ende dat gout van dien lande is alte goet. ende daer vintmen bedellium: ende een steen onix.
[13]§ Ende der ander riuier naem is gyon. Dat is die riuier die loopt al om dat lant van ethiopien
[14]§ Ende der derder riuieren naem is tygris. Dese riuier gaet yegens die van assierien. Mer die vierde is eufrates.
[15]§ Dus droech die here god den mensche. ende deden inden paradise der weeldicheit: dat hijt wercken ende wachten soude:
[16]ende hi gheboet hem ende seide. Van allen houte vanden paradise eet:
[17]mer vanden houte des consten guets ende quaets en eet niet. Want in wat daghe du daer of eten suls: soe sulstu den doot steruen.
[18]Echter seide god die here. Ten is niet guet den mensche alleen te wesen: maken wij hem een hulpe hem ghelijc.
[19]Als die here god dus formeert hadde. van die aerde alle die beesten der aerden. ende all tgheuogelte des hemels: so brocht hijse tot adam: om dat hi sien soude hoe dat hijse heten soude. Soe wat naem dat adam gaf der leuender zielen: dat is haer name.
[20]Ende adam heete mit haren naem alle die dieren: ende alle geuoghelte des hemels: ende alle die beesten der aerden. Mer gheen hulper en wort geuonden adams ghelijc.
[21]Daer om seinde die here god vaec in adam. Ende doe hi in slaep was. so nam hi een van sijnen ribben: ende hi veruoldet mit vleysch daer voer.
[22]Ende die here god stichtede die ribbe die hi ghenomen hadde van adam in een wijf: ende brochtse tot adam.
[23]Ende adam seide. Dit been is nv van minen benen: ende tvleysch van minen vleysche. Dese sal heten manhaghet: want si is van enen man ghenomen.
[24]Om dese dinc sal een mensche laten sijn vader ende sijn moeder: ende sal hem houden an sijnen wiue: ende si twe sullen wesen in enen vleysche.
[25]Ende beide waren si naect dat is te weten adam ende sijn wijf: Ende si en scaemden hem niet.
|
§ Capittel .iij.
|
[1]MEr dat serpent was scalker dan die dieren der aerden alle: die die here god ghemaect had. Ende het seide tot den wiue. Waer om heuet v god geboden dat gi niet en sout eten van alle dat hout des paradijs?
[2]Dat wijf antwoerden den serpent. Wij eten vanden vruchten der houten die inden paradise sijn:
[3]mer god heeft ons gheboden dat wi niet en eten vanden vruchte des houts dat in midden den paradise is. ende dat wi niet ghenaken en souden: dat wi machschien niet en steruen.
[4]Ende dat serpent seide tot den wiue. Gi en sult den doot niet steruen.
[5]Want god weet in soe wat daghe gi daer of eten sult. so sullen uwe oghen ondaen werden: Ende gi sult wesen als gode wetende guet ende quaet.
[6]Dus sach dat wijf dat dat hout guet was te eten. ende schoen den oghen. ende ghenoechlic van ansien: ende si nam van sijnre vrucht ende ats; ende si gaf haeren man. Ende hi ats.
[7]ende haere beider oghen worden ondaen. Ende doe si bekenden dat si naect waren. soe |
Uit: Delftse bijbel (1477)
© (transcriptie) 2008 Nicoline van der Sijs
© (transcriptie) 2008 Nicoline van der Sijs